You are currently viewing سندرم ساوان

سندرم ساوان

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

سندرم ساوان (به فرانسوی: Syndrome du savant), یا ساوانتیسم، شرایطی است که در آن افرادی با ناتوانی ذهنی واضح، قابلیت‌های مشخصی فراتر از حد متوسط نشان می‌دهند. مهارت‌هایی که مبتلایان به این سندرم معمولاً بروز می‌دهند، بیشتر در ارتباط با حافظه است و می‌تواند شامل محاسبات سریع، توانایی هنری، نقشه‌نگاری یا توانایی در موسیقی باشد. معمولاً فقط یک مهارت وجود دارد. افراد مبتلا به این شرایط عموماً دچار اختلالات عصبی تکاملی از قبیل اختلال اوتیسم یا آسیب مغزی هستند. تقریباً نیمی از موارد دچار اوتیسم بوده که به آن‌ها ساوان اوتیسمی گفته می‌شود. با اینکه این شرایط معمولاً در کودکی ظهور می‌کند، اما در برخی موارد در بزرگسالی ایجاد می‌شوند. این شرایط در دی‌اس‌ام-۵ به عنوان بیماری روانی شناخته نشده‌است.

این شرایط بسیار نادر است. یک برآورد نشان می‌دهد که تقریباً در هر یک میلیون نفر، یک نفر به آن دچار می‌شود. موارد مبتلایان مؤنث نیز بسیار نادرتر از مبتلایان مذکر است. اولین مورد از این شرایط در سال ۱۷۸۳ گزارش شده‌است. از هر ۱۰ تا ۲۰۰ نفر اوتیسمی، یک نفر دچار سطوح مختلف از اوتیسم ساوان است. برآورد می‌شود که در حال حاضر کمتر از صد فرد مبتلا به ساوان با مهارت‌های فوق‌طبیعی وجود داشته باشد.

علائم و عوارض

مهارت‌های ساوان معمولاً در یک یا چندین حوزه از پنج حوزۀ اصلی بروز می‌کند: هنر، حافظه، ریاضی، توانایی موسیقی و دستکاری تصویری.

با وجود اینکه این بیماری تشخیص پزشکی ندارد، ولی محقق دارولد ترفرت این سندرم را ارثی یا ژنتیکی می‌داند.

با توجه به نظریۀ ترفرت، تقریباً نیمی از مبتلیان به سندرم ساوان، از اوتیسم رنج می‌برند، در حالی که نیمهٔ دیگر به بیماری‌های عقب ماندگی ذهنی، بیماری‌های توسعه، ناهنجاری‌های مغزی یا بیماری‌هایی نظیر شیزوفرنی دچار هستند. او می‌گوید، همهٔ این کسانی که اوتیسم دارند، ساوان نیستند و برعکس این قضیه هم صادق است. دیگر دانشمندان ردپاهای این دو سندرم (اوتیسم و ساوانتیسم) را به هم ربط می‌دهند، یا نظریه‌های قبلی در مورد جزیره‌ای بودن (خاص) بودن ساوان را رد کرده‌اند.

با وجود اینکه این حالت بسیار نادرتر از خود سندرم ساوان است، ولی عده‌ای هستند که بدون داشتن ناهنجاری خاصی دارای توانایی‌های خاص هستند؛ یعنی این توانایی‌ها بر اثر یک آسیب مغزی ایجاد نمی‌شود. این نطریه ضربه‌ای بود به نظریهٔ معلول بودن افراد دارای سندرم ساوان.

۰ ۰ رای ها
رأی دهی به مقاله

دکترهادی کیانور

دکتر هادی کیانور متخصص کودکان، نوزادان و نوجوانان فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی تبریز است و بورد تخصصی اطفال و نوزادان را در سال 1393 در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران کسب نموده است. از سوابق کاری ایشان مدیر مسوول نشریه سپیدجامگان( کسب رتبه سوم کشوری) و نیز سردبیر نشریه کیمیا و درمان می باشد. برای مدتی مسوول مرکز بهداشتی درمانی در شهرهای کلیبر و هریس بوده است. سابقه پزشک خانواده منتخب کشوری و پزشک منتخب نظام پزشکی را دارد. مترجم کتابهای نوروآناتومی گایتون و نیز مترجم کتاب آموزش سیستماتیک نوار قلبی سجان می باشد. مولف کتاب داستانهای کوتاه و مترجم کتاب راهنمای کولیک.
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments